İSRAFÇI ADAMA DERS


Diyojen, israfçı tutumuyla bilinen bir adamla karşı­ lamıştı. Ondan bir lira istedi. İsrafçı adam:
— Niçin başkasından 10 kuruş istiyorsun da, benden bir lira, diye sordu.

Diyojen şu uyarıcı cevabı verdi müsrif adama:
— Çünkü, başkalarından yine istesem, bana verirler. Ama, bu israfın yüzünden, senin bir daha verebileceğin­ den şüpheliyim

DOĞRU SÖYLEDİĞİN İÇİN


Bektaşinin biri, boynunu bükerek bir zenginin yanına yak­laşır. Sadaka ister.
Zengin adam:
— Utanmıyor
musun dilenmeğe ya­
hu... Baksana güçlü -
kuvvetli bir adamsın.

• Sormayın... bir derdim var ki çalışmama mani
  oluyor.
  
• Neymiş o dert?
  
• Ne olacak tembellik!
  

Bu cevap zenginin hoşuna gider ve cebinin köşesin­deki kuruşu Bektaşi'ye uzatır:
— Al şu kuruşu bakalım... der. Bu parayı sana acıdı­
ğımdan değil, doğru söylediğin için veriyorum.

BİR GÖZÜN KÖRMÜŞ







Adamın biri evlenmiş. Her akşam, eli kolu dolu olarak evine gidermiş. Bir gün, her nasılsa, eli boş gitmiş. O güne ka- *- dar, hep kocasının eline bakan karısı, elini boş görünce, yüzüne bakmış ve bir çığlık atmış:
— Aaa! Senin bir gözün körmüş.

[/b]


Cemâl gazetesinden ba­ şını kaldırıp sorar:
— Haa bu uşaklar ne ko-
şaylar böyle?
Temel cevap verir:

• Ula bunlar koşicudur,
  başbakanlık kupası için ko-
  şaylar.
  
• Ha kupayı çime vereceklerdur?
  
• Birinciye.
  
• Öbürkilere bir şey yok midur?
  
• Yoktur.
  
• Öyleyse onlar niye koşaylar?
  

YALANCI


Asker, komutanın karşısına çıktı, izin istedi. Komutan se­ bep sordu:

• Efendim, karım çocuğu­
  muzun çok hasta olduğunu
  yazmış da...
  
• Yalan söylüyorsun. Çün­
  kü karından gelen mektubu
  ben de okudum, hiç öyle bir
  

şeyden bahsetmiyordu.
Asker selâm verdi, tam kapıdan çıkarken, döndü ve samimiyetle:
— Komutanım, dedi. İkimiz de yalancıyız anlaşılan, çünkü ben evli değilim.
İLK ATIŞTA VURMAK
Temel ile Dursun evlerinin bahçelerin­de otururken bir tane, bir tane daha derken 21 pare top atılır.
Temel merak eder:
Nedir bu ses-
ler?

— Bugün komşu devlet başkam geldi. Onun için top
atılıyor, der Dursun.
Temel sinirli sinirli başını sallar:
— Şu işe bak! Bizim zamanımızda tek atışta vurur­
lardı...

DÜNYADA HERŞEY GEÇER


Baba erenler bir gün sokakta gezinirken dehşetli bir yağmura tu­ tulmuş.
Bir ağacın altına sığınarak boş bir arabanın geçmesini beklemiş. Bir saatten fazla beklediği halde oradan hiç bir araba geçmeyince kendi kendine mırıldanmış:
— Bir de şu fani dünyada her şey geçer derler. Şura­ da bir saattir bekliyorum, daha bir araba bile geçmedi

ALIŞMAK LAZIM


Gazeteci Halil Lütfi ile Peyami Safa, Bebek'e gidi­ yorlardı.
Tranvay gelince, Peyami Safa öndeki birinci mevki kompartımanına doğru yürürken Halil Lütfi, Peyami Safa'yı arkadaki 2. mevkie doğru çekti. Buraya binece­ ğiz, dedi.
Peyami Safa:

• Senin gazeteci kartın yok mu? diye sordu.
  
• Var, dedi Halil Lütfi.
  
• Peki, neden birinci mevkie binmiyelim öyleyse?
  
• Alışmak için.
  

Bakalım her zaman kartımız olacak mı?

FARZ EDELİM Kİ...


Temel'in küçük takası, on kişilik tayfasıyla Karade­niz'in engin sularında yol almaktadır. Temel tayfa­ larını yanına çağırır. On­ lara şöyle der:
— Uyy uşaklar, ha purada pi teneke altinumuz olsa idu ne ederduk?
Uşaklar:
— Uyyy paylaşirduk onlari...
Temel öneriyi kabul eder ve altınları paylaştırmaya başlar:
— Uyy... on peş altin bağa, pi altin süze, on peş altın
bağa, pi altin süze...
Tayfalar buna itiraz ederler ve aralarında müthiş bir kavga başlar. Kıyasıya dövüşürler. Neden sonra Rize'ye geldiklerinde durumu mahkemeye intikal ettirirler. Mahkemede yargıç olayı anlattırır. Hem Temel, hem de

tayfaları olduğu gibi olayı anlatırlar. Bunun üzerine yar-

• Peki getirin altınları, dediğinde, hepsi bir ağızdan:
  
• Uyy hacim pey, pizum altinumuz falan yok, ola-
  cağinu farz edeyduk.
  

MAYMUN


Din dersi öğretmeni öğrencile­ re bütün insanların Adem ve Hav­va'dan geldiğini söyledi. Bir öğ­ renci söz aldı:

• Bu doğru değil.
  
• Nasıl yani? dedi öğretmen.
  

— Babam bize maymundan
geldiğimizi söyledi.
— Sevgili çocuğum, dedi öğretmen, sizin özel aile
tarihiniz bizi hiç ilgilendirmiyor.
ŞİŞEYİ EVDE BIRAKMIŞ
Doktor muayenede hastasına sordu:

• Sigara içiyor musunuz?
  Hasta:
  
• Elbette, dedi. Ve cebinden
  sigara paketini çıkararak ikram
  

etti. Doktor reddetmedi. İkisi de sigaralarını yaktı. Dok­ tor muayeneye devam etti:

• İçki içiyor musunuz?
  
• Aahh be doktorcuğum! İçerim, ama ne yazık ki şi­
  şeyi evde bıraktım.
  

[b]AKŞAM SERİNLİĞİ[/b]


Bir grup turist, kendi aralarında konuşuyorlardı. İngiliz hidrojeni patlatacaklarını, Rusla Amerikalı Ay ve Merih'i fethedeceklerini söylüyorlardı. Sıra bizim Temel'e gelince:
— Şu yakında, ha biz da cüneşe ci- deceğuz, dedi.
Böyle bir tasarıdan hiç birisinin haberi yoktu. Hayretle sordular:

• Nasıl olur, henüz yıldızların keşfedilmediği bir
  evrende, güneşe gidebilmek, olacak şey değil!
  
• Peki o kadar sıcağa nasıl karşı koyabileceksiniz?
  
• Hesabı sıkı yapılmıştır. Akşam serunluğunda ci-
  deceğuz da... der bizim Karadenizli.
  

LİSTE
Adamın birini kuduz kö­ pek ısırmış. Ama adam çok vurdumduymaz olduğu için, bugün iğne olurum, yarın iğ­ ne olurum derken iş işten geçmiş. Doktora başvurup da kuduz olduğu gerçeğini anlayınca hemen bir kağıt kalem isteyip uzun uzun bir şeyler karalamaya başlamış.
Doktor uzun süre beklemiş, bir ara dayanamayıp hayretle sormuş."

• Vasiyetnameniz bu kadar uzun mu?
  
• Vasiyetname hazırladığımı söyleyen kim doktor?
  Ben ısıracağım siyasilerin listesini yapıyorum! demiş.
  

İPE UN SERMEK


Nasreddin Hoca, münasebetsiz kom­ şusunun hemen her gün olur olmaz şeyler istemesinden bıkmış.
Komşu bir gün çamaşır ipi isteyince:

• Veremem, demiş. İpe un serdim.
  
• Aman Hoca, ipe un serilir mi?
  
• Adamın vermeye niyeti olmazsa
  ipe un serer...
  

AYNI YERDE


Temel uzun zamandır gör­ mediği arkadaşı Cemal'le İstanbul'da karşılaşır:

• Uşak nasilsun pakayum?
  
• İyiyum...
  
• Çocuklarun nasuldur?
  
• Onlar da çok iyidur...
  

— Ha karin nasuldur?
Temel böyle sorunca Cemal'in birden yüzü deği­ şir... Temel arkadaşının karısının geçen yıl öldüğünü ha­ tırlayıp hemen şöyle der:
— Yani aynı mezarda mi yatayii?

[b]ARHAVİLİ[/b]


Gün: 12 Ekim 1492... Kristof Kolomb, batı yönüne giderek Hindistan'ı bulacağına inanıyor ya! Gitmiş, git­ miş... Amerika sahillerine yanaşmış... Sabah hava yeni aydınlanıyor. Kolomb, "Santa Maria" gemisinde büyük üniformasını giymiş. Zabitler ve tayfalar güverteye sıra­ lanmış...
Kıyıda da Kızılderililer sıralanmış. Başlarında Koca Reis var. Gemi yaklaşmış, yaklaşmış... Ses mesafesine girmiş...
Bu sırada gemidekilerden biri iki elini ağzına yanaş-

tırıp bağırıyor: "Ha orada bir Rize'li var midur?"
Kızılderili saflarından da birisi bağırmış: "Ha Rize'li yoktur, ama Arhavi'li vardır daa..."

[b]DESENE OCAĞIM SÖNDÜ[/b]


Gurbette çalışan iki Karade­ nizliden biri izinden dönmüş, hemşerisine memleketten haber­ ler veriyordu:
— Memlekette kar yağdı,
kurtlar çakallar köye kadar indi,
dedi. Bunun üzerine arkadaşı:

• Bir zarar verdiler mi?
  
• Sizin çilli horozu çakal kaptı.
  
• Peçi Karabaş nerede imuş?
  
• Eşek Karabaşa tekme atarak öldirmuş.
  
• Eşek değirmenda değul miydu?
  
• Değirmenden babanın tabutunu cetirmişdu.
  
• Uy, babam öldi mu?
  
• Öldü ya. Ananın ölümüne dayanamadu da..
  
• Ah anam ah! O da mu öldi?
  
• Eviniz yanarken kurtaramaduk.
  
• -Uyy desene ocağum söndü...
  

ÇENESİ DÜŞÜK


Fikret ilk karnesini almıştı. Notları çok iyiydi, fakat bir not düşülmüştü:
— Çok konuşuyor.
Babası karneyi imzaladı ve ekledi:
— Siz bir de annesini görseniz.

Aynı Karadenizli birkaç gün sonra bir bakkala gitti. "Bana bir mim verin..." dedi.
Bakkal anlayamadı, birkaç kez tekrar ettirdi, sonra eliyle göstermesini istedi. Karadenizlinin işaretine ba­ kınca:

• Yooo, o mim değil mumdur, dedi.
  
• Olsun, mim demek, dayak yemekten iyidir, dedi
  Karadenizli.
  

DAYAK YEMEKTEN IYI


Karadenizli vapur acentasına gitti:
— Biz vapuru kaçirduk, başka
vapur bulur misunuz?, dedi.

• Kaç kişisiniz?
  
• Yediyuz.
  
• Acenta yetkilisi bu kadar müş­
  teriyi kaçırmamak için hemen yeni
  

bir vapur istedi. Vapur geldiğinde Karadenizli ve arka­daşları rıhtımda toplanmışlardı. Ama nedense fazla ka­labalık değillerdi. Görevli sordu:

• Hani yedi yüz kişiydiniz?
  
• Doğridur, işte pir, içi, üç, dört, beş, altı, yedu.
  Toplam yediyuz da..., dedi Karadenizli.
  

Kafası attı acenta yetkilisinin. Karadenizliyi bir gü­ zel dövdü ve:
— Eğer, bir daha (i) yerine (u) dersen; canına oku­
rum... dedi.

HESAP


İki sarhoş kıyasıya kavga etmiş, birbirlerinin kafasını gözünü yarmışlardı. Polis kavgacı sar­ hoşları hastahaneye getirdi. Doktor, yaralarını pansuman yapmak için hemşireye seslendi:
— Hemşire hanım, alkol getirin çabuk!..
Sarhoş:
— Alkol istemem artık... Hesap getirin!., diye bağırdı.
HADDİNİ BİLMEK


Genç bir Amerikalı kız, Beethoven'in yaşadığı evi zi­ yaret etmiş, bu büyük sanatkârın piyanosu başına geçe­ rek onun "mehtap Sonatı"m gururla çalmaya başlamış­ tı.



Bitirdikten sonra, kendisine sert gözlerle bakan bek­ çiye:

• Tahmin ederim, çok sayıda büyük insan burayı
  ziyaret etmiştir, dedi.
  
• Evet, dedi bekçi. Ünlü müzisyen Pederewski, ge­
  çen hafta burada idi.
  

Kız sordu:

• Ve Beethoven'in piyanosunda çaldı değil mi?
  
• Hayır çalmadı, cevabını verdi yaşlı bekçi ve söz­
  lerine şu cümleyi ekledi:
  
• Çünkü kendisini Beethoven'in piyanosunda çal­
  maya lâyık görmedi.
  

[b]CİNSİNE GÖRE[/b]


Belediye otobüslerinin ne kadar kalabalık ol­duğu malûm. İşte böy­ le bir otobüste yolcu­luk eden Temel'in aya­ ğına iri yarı bir adam basar... Nasırı acıyan Temel, adamın yanına yaklaşır ve sorar:
— Ula uşak, sen nerelisun?
Adam, Temel'e bakar, nereli olduğunu söyler ve ar­ dından sorar:

• Niye sordun?
  
• Hiç, bu cins ayular hangi memlekette yetişur diye
  merak ettum daa... der Temel.
  

YEMEKTEN SONRA MI?


Doktor hastasını muayene ettik­ ten sonra saptadığı perhiz programı­ nı yazıyormuş:
— Sabahları bir dilim ekmekle
yüz gram beyaz peynir. Öğleyin bi­
raz salata ve haşlama et. Akşamları
bir dilim ekmek, yağsız süt ve bol
meyve yiyeceksiniz...
Hasta:
— Peki doktor bey, bu yazdırdıklarınızı yemekten
sonra mı yiyeceğim yoksa yemekten önce mi?
NİÇİN HAPSEDİLMİŞLER?
Bir komünist Sovyet cezaevinde, 3 mahkûm arala­ rında konuşuyorlardı: Birinci mahkûm üzüntülü bir ses­ le:
— Ben işime geç geldiğim için hapsedildim, dedi.
İkinci mahkûm hapis gerekçesine şöyle açıkladı:
— Ben ise, işime erken geldiğim için hapsedildim.
Bir kapitalist casusu ancak işine erken gelir, dediler.

Üçüncü mahkum da şöyle konuştu.
— Ben de işime tam vaktinde geldiğim için hapse­ dildim.
Beni de, bir kapitalist saati taşımakla suçladılar.
[b]AKIL[/b]


Temel birgün Dursun'a balık kılçığı yemenin insanın kafası­nı çalıştırdığını söylemiş. Bu habere sevinen Dursun yanına Temel'i de alarak hemen bir balık lokantasına gitmiş. Az sonra gelen balıkların etini Te­ mel, kılçıklarını Dursun yemiş. BöylecĞ üç porsiyon balık tü­ ketildikten sonra Dursun hesa­ bı ödemiş ve dışarıya çıkmışlar. Yolda bir ara Dursun:

• Baa bak Temel. Sen galiba kazuklayisen beni..?
  Temel gülerek cevap vermiş.
  
• Bak, gördün mü? Kafan çalışmaya başladı bi-
  

le..?

DOĞRU SÖZE NE DENİR?


Hastayı ameliyathaneye götürüyorlarmış. Sedyenin başucunda yürümekte olan operatör bir ara hastanın ku­ lağına eğilmiş:

— Bakın beyfendi, size yalan söyleyecek değilim. Si­
ze yapacağım bu ameliyatın başarı şansı yok denecek
kadar az. Ne olur ne olmaz, size şimdiden soruyorum,
son olarak size bir yardımım dokunabilirse, çekinmeden
söyleyebilirsiniz, demiş.
Hastanın gözleri faltaşı gibi açılmış:
— Evet doktor bey. Lütfen buradan kalkmama ve gi­
yinmeme yardım eder misiniz?

TEŞEKKÜR


Adam, hızlı hızlı merdivenleri tırmanıp doktorun yanma geldi.
— Teşekkür ederim doktor
bey, tedavinizden çok memnun
kaldım, dedi.
— Ama siz benim hastam de­
ğilsiniz ki.
Adam güldü:
— Haklısınız doktor bey. Amcam sizin hastanızdı.
Ve şimdi tüm serveti bana kaldı...
ADALETLİ PAYLAŞIM
Güngörmüş, yaşlı ve tecrübeli bir adamdan, iki kar­ deş arasında, babalarından kalan malı âdilâne şekilde paylaştırmasını istemişlerdi.

[b]OTOBÜS[/b]


Temel ile Dursun otobüsle İstanbul'a gidiyorlardı. Yolun yarısına gelince şoför:

— Sayın yolcular, şanzıman bozuldu bir saat mo­
la veriyoruz..
Temel sordu:
— Yahu Dursun, bu şanzıman nedir?
— Ha şu vites var ya, işte oni çalıştıran alettir.
Temel sinirlendi:
— Ben onun bozulacağını baştan anlamıştım. Şo­
för ha bire onunla oynuyordu...